Στα γραφεία της Politis Group βρέθηκε ο κυβερνητικός εκπρόσωπος, υφυπουργός παρά των πρωθυπουργώ κ. Παύλος Μαρινάκης, όντας καλεσμένος του Δ/ντη ΜΜΕ Τοπικής Αυτοδιοίκησης του Ομίλου κ. Λάμπρου Κατσαρού, στην εκπομπή η «Ώρα του Πολίτη».
Ο κ. Μαρινάκης σχολίασε ζητήματα επικαιρότητας που αφορούν το διεθνές πεδίο καθώς και αυτά του εσωτερικού. Μάλιστα δεν δίστασε να πάρει θέση και για το «καυτό» ζήτημα των τελευταίων ημερών που αφορά τον ΟΠΕΚΕΠΕ ενώ τόνισε ότι πρέπει να παρθούν περισσότερα μέτρα για τη μεσαία τάξη.
Στο επίκεντρο της συζήτησης τέθηκαν και τα οικονομικά προβλήματα που αντιμετωπίζει καθημερινά η νέα γενιά καθώς και το στεγαστικό ζήτημα που τους ταλανίζει καθημερινά. Ο κ. Μαρινάκης ήταν κατηγορηματικός. «Να πάρουμε περισσσότερα μέτρα για τη μεσαία τάξη» τόνισε ο κυβερνητικός εκπρόσωπος μιλώντας στην «Ώρα του Πολίτη».
Παύλος Μαρινάκης: Αναλυτικά η συνέντευξη του κυβερνητικού εκπροσώπου
Λ.Κ.: Ας ξεκινήσουμε αρχικά από το διεθνές τοπίο και από το φλέγον ζήτημα των τελευταίων ημερών της Μέσης Ανατολής. Βλέπουμε ότι επικρατεί μια κατάσταση χάους στη Μέση Ανατολή, ανάμεσα στο Ισραήλ και στο Ιράν. Τι μέτρα έχει πάρει η Αθήνα και αν έχει πάρει ποια είναι αυτά τα οποία μπορεί να πραγματώσει με την όποια επιρροή έχει στους συγκεκριμένους λαούς έτσι ώστε να εξομαλυνθεί υπάρχουσα κατάσταση;
Π.Μ: Κοιτάξτε, το πρώτο και κυριότερο για ένα κράτος σε μια τέτοια κατάσταση είναι να προστατεύσει τους πολίτες οι οποίοι βρίσκονται σε οποιοδήποτε σημείο που υπάρχει κίνδυνος και νομίζω ότι μέχρι τώρα αποδεικνύεται ότι το ελληνικό κράτος, το υπουργείο Εξωτερικών και όλοι όσοι είναι συναρμόδιοι σε αυτή τη διαδικασία έχουν πολύ πιο γρήγορα αντανακλαστικά και πολύ καλύτερη οργάνωση από τη συντριπτική πλειονότητα των υπόλοιπων κρατών. Έχουμε χρέος απέναντι στους πολίτες μας που βρίσκονται σε οποιοδήποτε σημείο στον κόσμο ό,τι περισσότερο μπορούμε να κάνουμε για να είναι ασφαλείς.
Το δεύτερο σίγουρα είναι να έχουμε μία στρατηγική η οποία και με τις διμερείς επαφές, οι επικοινωνίες που συνεχώς κάνει ο Πρωθυπουργός, ο υπουργός Εξωτερικών και όλοι όσοι εμπλέκονται σε αυτή την πολύ σύνθετη διαδικασία, να περνάει τα αιτήματα, που το αυτονόητο αίτημα το δικό μας είναι η ταχύτερη δυνατή κατάπαυση πυρός και σε κάθε περίπτωση όπου υπάρχει αυτή η ανάγκη όπως παρατηρήθηκε στη Γάζα η προστασία των αμάχων. Η εξωτερική πολιτική, ειδικά σε περιόδους πρωτοφανών καταστάσεων που κανείς δεν μπορούσε καν να προβλέψει, ζούμε στην πιο αβέβαιη εποχή των τελευταίων δεκαετιών, με τους περισσότερους πολέμους τις περισσότερες μεγάλες εστίες πολεμικές πολύ κοντά μας, η εξωτερική πολιτική είναι μία σύνθετη διαδικασία σίγουρα δεν επιτυχάνεται με συνθήματα και με δογματισμούς. Η Ελλάδα νομίζω ότι έχει την τύχη μέσα στην ατυχή συγκυρία να βρίσκεται στο καλύτερο δυνατό σημείο διπλωματικά, αμυντικά από ότι τις τελευταίες πολλές δεκαετίες και αυτό είναι αποτέλεσμα πολιτικών που έχει εφαρμόσει η κυβέρνηση Μητσοτάκη τα τελευταία έξι χρόνια.
Λ.Κ: Ωστόσο ένα άλλο ζήτημα που υπάρχει στην ατζέντα της εξωτερικής πολιτικής εδώ και αρκετά χρόνια είναι και το ζήτημα του Λιβυκού και μάλιστα σημειώθηκαν κάποιες σημαντικές εξελίξεις καθώς το Λιβυκό ΥΠΕΞ προχώρησε σε μια επίσημη ανακοίνωση, όπως γνωρίζετε και εσείς, που ουσιαστικά καταγγέλει τη χώρα μας για τον καθορισμό των δύο οικοπέδων νοτίως της Κρήτης ενώ τονίζει ότι η χώρα μας παραβιάζει τα κυριαρχικά δικαιώματα της Λιβύης. Πού θα οδηγηθεί αυτή η κατάσταση;
Π.Μ: Έχει γίνει πολλή κουβέντα για το Τουρκο-Λιβυκό Μνημόνιο. Μιλάμε για ένα σύμφωνο το οποίο είναι άκυρο, ανυπόστατο δεν παράγει κανένα έννομο-αποτελέσμα έναντι οποιασδήποτε άλλης χώρας, δεν υφίσταται νομικά γιατί μιλάμε για δύο χώρες η Τουρκία και η Λιβύη οι οποίες δεν έχουν αντικείμενες ακτές. Είναι κάτι το οποίο ουδείς αναγνωρίζει. Αυτό είναι το πρώτο και κυριότερο. Από εκεί και πέρα ο ελληνικός σχεδιασμός, ο θαλάσσιος χωροταξικός σχεδιασμός, τα θαλάσσια πάρκα όπως θα ανακοινωθούν, η έλευση της Evron όλες οι κινήσεις μας είναι κινήσεις οργανωμένες, είναι κινήσεις που έχουν αποτέλεσμα και είναι κινήσεις οι οποίες ακολουθούν την νόμιμη οδό και παράγουν αποτελέσματα ενάντι τρίτων. Για παράδειγμα ο θαλάσσιος χωροταξικός σχεδιασμός είναι με τις σφραγίδες της Ευρωπαϊκής Ένωσης. Έχει πάλι υπάρξει επίσημο αίτημα, έχει γίνει αποδεκτό από την Ευρωπαϊκή Ένωση και ακολουθείται όλη η νόμιμη διαδικασία.
Άρα η διαφορά των ελληνικών κινήσεων με άλλες κινήσεις όπως αυτή που με ρωτήσατε, είναι ότι είναι κινήσεις που παράγουν αποτελέσματα, είναι κινήσεις οι οποίες θωρακίζουν την χώρα. Η Ελλάδα δεν πρόκειται ποτέ να κάνει καμία υποχώρηση σε τέτοια ζητήματα, ζητήματα κυριαρχίας όλα αυτά τα ζητήματα που κατά καιρούς ονομάζουμε ζητήματα κόκκινων γραμμών. Και αυτό είναι το ουσιώδες για εμάς. Ότι εμείς κινούμαστε με αποτέλεσμα κινούμαστε θεσμικά και ό,τι κάνουμε έχει στο τέλος της ημέρας την επίσημη σφραγίδα του εκάστοτε επίσημου φορέα ενώ άλλα κράτη κάνουν τέτοιες κινήσεις οι οποίες δεν έχουν καμία ουσία. Εμείς λοιπόν, ούτε βήμα πίσω σε όλα όσα έχουμε πει και εξαντλούμε κάθε φορά τις κινήσεις που πρέπει να κάνουμε για να προσπίσουμε τα δικά μας συμφέροντα.
Λ.Κ: Να περάσουμε στα ζητήματα του εσωτερικού μας και να ξεκινήσουμε φυσικά από το φλέγον ζήτημα των τελευταίων δύο ετών. Αναφέρομαι στην τραγωδία των τεμπών. Είδαμε την διαδικασία που υπήρξε τις προηγούμενες μέρες στη βουλή. Είναι μια τραγωδία η οποία κακά τα ψέματα έχει μαυρίσει τις ψυχές όλων των Ελλήνων. Από την πλευρά τόσο της αντιπολίτευσης όσο και του ελληνικού λαού κύριε εκπρόσωπε φαίνεται μέσω των δημοσκοπήσεων να γίνεται λόγος για πολιτική ευθύνη. Πού φτάνει όμως η πολιτική ευθύνη; Φτάνει μέχρι το πλημμέλημα του κου Καραμανλή ή θα αναζητηθούν ευθύνες περαιτέρω;
Π.Μ: Είναι άλλο πράγμα η πολιτική ευθύνη και άλλο πράγμα η ποικινή ευθύνη. Η πολιτική ευθύνη νομίζω ότι είναι αναγνωρισμένη. Εκτείνεται σε πάρα πολλά χρόνια πίσω προφανώς και στα χρόνια τα οποία κυβέρνησε η Νέα Δημοκρατία και τα τέσσερα χρόνια από το 19 μέχρι το 23. Όταν χάνονται με αυτόν τον τραγικό τρόπο 57 συνάνθρωποί μας και με τόσο πραγματικά αποκαρδιωτικό τρόπο δηλαδή σφίγγει η καρδιά μας κάθε φορά που το σκεφτόμαστε και σκεφτείτε πως νιώθουν οι άνθρωποι που έχασαν δικούς τους ανθρώπους. Τότε δεν υπάρχουν δικαιολογίες σε πολιτικό επίπεδο γι’ αυτό και είχαμε άμεσα παραιτήσεις και ανάληψη ευθύνης. Τώρα το ποινικό είναι μια άλλη συζήτηση. Δεν μπορεί να γίνεται με όρους κομματικής αντιπαράθεσης. Δεν μπορεί να γίνεται με όρους τηλεπαραθύρων ή τηλεμαχιών. Δικαιοσύνη απονέμουν οι δικαστές και οι εισαγγελείς και ούτε τα κόμματα ούτε οι δημοσιογράφοι ούτε οποιοσδήποτε δεν είναι δικαστής και εισαγγελέας πάνω σε ένα τραγικό δυστύχημα όπου η δικαιοσύνη κάνει πολύ σοβαρή δουλειά.
Έχουμε αυτή τη στιγμή πάνω από 40 κατηγορουμένους, δύο διατελέσαντες υπουργούς οι οποίοι ο μεν πρώτος θα είναι ήδη στο δικαστικό σύμβουλο, ο δεύτερος είναι σε προανακριτική χωρίς να σημαίνει ότι είναι ένοχοι ίσα ίσα. Η δικαιοσύνη θα κρίνει άρα αυτό σημαίνει ότι γίνονται κινήσεις από την πλευρά της δικαιοσύνης και μάλιστα σε σχέση με άλλες υποθέσεις με ταχύτερους ρυθμούς. Και μην ξεχνάμε ότι υπάρχουν και πολλά αιτήματα ειδικά από την πλευρά της πολιτικής αγωγής που οφείλει η δικαιοσύνη να τα απαντήσει. Τώρα από εκεί και πέρα πάνω σε αυτό προσπάθησε η αντιπολίτευση, και στην αρχή μάλιστα με επιτυχία, και με πολύ μεγάλο κόστος για τη χώρα μας και για την προσπάθεια την οποία έκαναν να δημιουργήσει ένα αφήγημα συγκάλυψης το οποίο βασίστηκε σε μια σειρά από ψέματα ξυλώλια, τουλώλια, λαθρεμπόρια, χαμένα βαγόνια, εξαφανισμένοι νεκροί, σύνδεση της κυβέρνησης μέχρι και του πρωθυπουργού με το θάνατο ενός νέου ανθρώπου, οτιδήποτε μπορεί κανείς να φανταστεί.
Όλη αυτή η προσπάθεια ήταν μια χυδαία προσπάθεια εργαλειοποίησης που κορυφώθηκε με μια πρόταση από τέσσερα κόμματα της άκρας αριστεράς, της αριστεράς και της άκρας δεξιάς για εσχάτη προδοσία μέχρι και για τον νόμιμο εκλεγμένο πρωθυπουργό της χώρας και φαίνεται ότι ό,τι στοιχείο βγαίνει, καταρρίπτει αυτό το χυδαίο αφήγημα της συγκάλυψης. Άρα ναι δικαιοσύνη για τα τέμπη χωρίς αστερίσκους και ένα μεγάλο τείχος προστασίας για το καλό της χώρας μας σε αυτούς οι οποίοι διακινούν ψέματα συνεχώς και το μόνο τείχος προστασίας ποιο είναι; Τα επιχειρήματά μας, ο δυνατός μας λόγος με σεβασμό και είμαι πάρα πολύ περήφανος που και εγώ συμμετείχα και θα συνεχίσω να το κάνω σε αυτή την προσπάθεια να αποκρούσουμε τα πιο μαζικά και τα πιο χυδαία ψέματα γιατί προσπάθησαν να εκμεταλλευτούν τον ανθρώπινο πόνο. Αυτό συνέβη πάνω στο τραγικό δυστύχημα των Τεμπών.
Λ.Κ: Ορμώμενος πάντα από τα αποτελέσματα των δημοσκοπήσεων βλέπουμε μία τάση του ελληνικού λαού να αμφισβητεί την εμπιστοσύνη που είχε στους θεσμούς. Πώς μπορεί να ξαναχτιστεί αυτή η σχέση του Έλληνα πολίτη με τους θεσμούς;
Π.Μ: Είναι αποτέλεσμα καταρχάς της συμπεριφοράς και του τρόπου που πολιτεύεται το μεγαλύτερο μέρος και κάποιες φορές το σύνολο της αντιπολίτευσης. Όταν ακούμε ακόμα και την αξιωματική αντιπολίτευση, τον κ. Ανδρουλάκη να λέει ότι δεν εμπιστεύεται τη δικαιοσύνη, τότε αυτό είναι προφανές ότι θα οδηγήσει σε τέτοιες κρίσεις από τους πολίτες, γιατί όταν ακούει κόμματα από την άκρα δεξιά, την κεντροαριστερά, την άκρα αριστερά, την αριστερά να έχουν τέτοιες διατυπώσεις μόνο και μόνο για να ικανοποιήσουν το δικό τους αφήγημα τότε η εικόνα θολώνει και αποκαθίσταται μόνο με καθαρές αποφάσεις, όπως ήταν όλο αυτό το οποίο ακολουθήθηκε στην περίπτωση του Χρήστου Τριαντόπουλου και εν ευρεία εννοία στόχος μας είναι, σε σεβόμενη τη διαδικασία της προανακριτικής, να ακολουθήσουμε και στην περίπτωση του κ. Καραμανλή, με αναθεώρηση του συντάγματος όπως έχει προαναγγείλει τουλάχιστον ως πρόθεση, γιατί μένει να έχουμε και την ευρύτερη συναίνεση για να γίνει και πράξη στο άρθρο 86, δηλαδή να μην περνάει από το φίλτρο των κομμάτων η παραπομπή ενος διατελέσαντα υπουργού, με κινήσεις όπως είναι μεγάλες τομές του κράτους, όπως είναι η αξιολόγηση και γιατί όχι όταν αυτή έχει κάποια συγκεκριμένα συμπεράσματα ή κάποιες συμπεριφορές ή κάποιες περιπτώσεις να μην είναι ταμπού η μονιμότητα, άρα η άρση της μονιμότητας, αν ο κόσμος δει τέτοιες μεγάλες αλλαγές και τις δει να εφαρμόζονται τότε νομίζω ότι θα αλλάξει αυτό το κλίμα. Άρα χρειάζονται πράξεις και όχι λόγια.
Λ.Κ: Μια νέα «καυτή» πατάτα που έρχεται στα χέρια σας είναι το σκάνδαλο του ΟΠΕΚΕΠΕ. Προς το παρόν, ποια είναι τα δεδομένα έχει επιβληθεί χρηματικό πρόστιμο από την Ευρωπαϊκή Επιτροπή ύψους 392 εκατομμυρίων ευρώ ενώ διέρρευσαν πληροφορίες που κάνουν λόγο για αποστολή δικογραφίας που αφορά σε ενδεχόμενες ποινικές ευθύνες δύο πρώην υπουργών Αγροτικής Ανάπτυξης στη Βουλή από την Ευρωπαϊκή Εισαγγελία και μάλιστα μία εισαγγελέας που από ό,τι φαίνεται έχει το προσωνύμιο της σκληρής εισαγγελέα. Τόσο ο κ. Βορίδης όμως όσο και ο κ. Αυγενάκης με ανακοίνωσή τους είπαν ότι δεν έχουν προχωρήσει σε καμία αξιόποινη πράξη. Πώς θα απαντήσει η κυβέρνηση σε αυτή την υπόθεση;
Π.Μ: Είναι καταρχάς δύο διαφορετικά επίπεδα. Υπάρχει το ποινικό επίπεδο που εκεί αν δεν έχεις διαβάσει μία δικογραφία δεν μπορείς να τοποθετηθείς. Όπως πολύ καλά γνωρίζετε, αν υπάρχει οποιαδήποτε αναφορά ακόμα και μία απλή αναφορά σε μία μαρτυρική κατάθεση πάνω σε έναν πολιτικό δηλαδή έναν που έχει διατελέσει υπουργός ή υφυπουργός με βάση το άρθρο 86, τότε δεν μπορεί να προχωρήσει σε περαιτέρω αξιολόγηση η δικαιοσύνη και στέλνει τη δικογραφία αμελλητί και ακολουθούνται όλα τα βήματα τα οποία θα ακολουθηθούν. Άρα πρέπει να δούμε σε τι συνίστανται αυτές οι αναφορές που έχουν προαναγγελθεί ότι υπάρχουν. Και από εκεί πέρα προφανώς θα τοποθετηθούμε.
Σε ευρύτερο ποινικό επίπεδο είναι προφανές ότι η δικαιοσύνη θα κάνει τη δουλειά της και όπου υπάρχουν ευθύνες στα υπόλοιπα πρόσωπα θα πρέπει να αναζητηθούν. Στα πολιτικά πρόσωπα θα πρέπει να γίνει η σχετική αξιολόγηση, η μελέτη των δικογραφιών και να δούμε τελικά τι είναι αυτό το οποίο συμβαίνει για να μπορούμε να τοποθετηθούμε. Δεν μπορείς να απαντήσεις για κάτι που δεν το έχεις δει. Αναφορά από αναφορά διαφέρει. Δεν χρειάζεται να το εξηγήσουμε γιατί. Πρώτα διαβάζεις, μελετάς, επεξεργάζεσαι και στη συνέχεια τοποθετείσαι και αυτό ισχύει και για όλα τα κόμματα. Κάποια κόμματα βέβαια, ας πούμε για τα Τέμπη, πριν διαβάσουν μια δικογραφία ή αποσπασματικά χρησιμοποιώντας διαρροές, είχαν βγάλει πορίσματα. Σας θυμίζω ότι όταν ήρθε η ώρα της συζήτησης για όλη τη δικογραφία των Τεμπών που ήταν προημερών στη Βουλή ούτε για ξυλώλια ακούσαμε, ούτε για μπαζώματα με σκοπό τη συγκάλυψη ακούσαμε, ούτε για ενορχηστρωτές της συγκάλυψης ακούσαμε, ούτε για παράνομο λαθρεμπόριο το οποίο κάλυπτε η κυβέρνηση ακούσαμε, ενώ υπήρχε πρόσβαση στο σύνολο της δικογραφίας. Άρα, μελέτη της δικογραφίας και αξιολόγηση. Και από εκεί και πέρα θα τοποθετηθούμε και εμείς.
Ευρύτερα όμως το ζήτημα των αγροτικών επιδοτήσεων είναι μια πολύ πονεμένη και όχι καλή για τη χώρα μας ιστορία θα έλεγα το αντίθετο. Και δυστυχώς σε αυτό ήμασταν από τους θλιβερούς πρωταγωνιστές όχι η μοναδική χώρα στην Ευρώπη εδώ και πάρα πολλά χρόνια.
Ξεκινάνε όλα τη δεκαετία του 80. Τη δεκαετία του 80 είχαμε μάλιστα κατόπιν κάποιων ετών που έγιναν τα δικαστήρια, καταδικασμένο υπουργό του ΠΑΣΟΚ για αντίστοιχες περιπτώσεις αγροτικών επιδοτήσεων και αγροτικών σκανδάλων από τη δικαιοσύνη όπως στη συνέχεια πήρε χάρη από άλλη κυβέρνηση του ΠΑΣΟΚ. Την περίοδο μέχρι το 2004 δηλαδή από το 1999 στο 2004 με βάση επίσημους υπολογισμούς η χώρα μας πλήρωσε, και όχι αόριστα, περίπου 800 εκατομμύρια ευρώ κάποια ήταν σε δραχμές κάποια ήταν σε ευρώ αυτά είναι επίσημα δημοσιεύματα τα οποία υπάρχουν και βέβαια συνεχίστηκε αυτό το κακό και τα επόμενα χρόνια που φτάνει μέχρι και τα τελευταία χρόνια. Εγώ δεν το λέω αυτό για να συμψηφίσω, δεν λέω ότι επειδή γινόταν και στο παρελθόν άρα υπάρχει μικρότερη ευθύνη όχι. Η ευθύνη είναι συνολική και σε επίπεδο διακυβερνήσεων και σε ατομικό επίπεδο. Όταν υπάρχει κάποια παραβατική συμπεριφορά από οποιονδήποτε υπηρεσιακό ή κάποιον που έχει πάρει λεφτά ενώ δεν έπρεπε να πάρει.Το λέω και το ξεκαθαρίζω όπου υπάρχει ευθύνη σε ποινικό επίπεδο αυτή πρέπει να καταλογιστεί εις ακέραιον και ξεχωριστά για έναν υπάλληλο που για παράδειγμα δεν έδωσε σωστά μία επιδότηση ή έδωσε μία επιδότηση που δεν έπρεπε να δώσει ή για κάποιον που πήρε ενώ δεν έπρεπε να πάρει.
Και εδώ έρχομαι στο ζουμί το πολιτικό γιατί το ποινικό είπαμε θα το δούμε όταν έρθει εκείνη η στιγμή και μπορούμε να έχουμε τα δεδομένα. Είναι δύο πράγματα. Πρώτον να αναζητηθούν τα λεφτά από αυτούς που τα πήραν ενώ δεν έπρεπε να τα πάρουν και δεύτερον αυτό το οποίο ήδη έχουμε κάνει, ό,τι δεν λύνεται κόβεται, περνάει στην ΑΑΔΕ αυτή η διαδικασία σε μια ανεξάρτητη αρχή γιατί εντάξει πρέπει να δούμε τι έγινε μέχρι τώρα και να αποδοθούν ευθύνες αλλά πρέπει να σταματήσουμε να το υφιστάμεθα όλο αυτό. Είναι ένας γόρδιος δεσμός που έπρεπε να κοπεί. Επί των ημερών του Κυριάκου Μητσοτάκη κόβεται. Ως προς το πρόστιμο η χώρα μας θα προσφύγει, ως προς το ύψος του ποσού αυτού γιατί αφορά διοικητικές ευθύνες από το 2017, αλλά από εκεί πέρα ναι, θα αναζητηθούν χρήματα από αυτούς οι οποίοι τα πήραν και δεν έπρεπε να τα πάρουν. Γιατί γίνονται όλα αυτά; Αυτά γίνονται για να πηγαίνουν τα λεφτά αυτά στους πραγματικούς δικαιούχους. Τα λεφτά η Ευρώπη τα δίνει στα κράτη για να πηγαίνουν στους πραγματικούς δικαιούχους αγρότες κλπ κλπ κλπ. Μην καθίσουμε να το εξηγήσουμε παραπάνω, είναι προφάνες. Είναι μια αμαρτωλή ιστορία δεκαετιών που κάποιοι έπαιρναν επιδοτήσεις, αυτό είναι το σκάδαλο. Έπαιρναν επιδοτήσεις κάποιοι που δεν έπρεπε να πάρουν. Και αυτό είναι κάτι πάρα πολύ σοβαρό. Πρέπει αυτοί που έχουν ευθύνη να λογοδοτήσουν σε ποινικό επίπεδο, όποιοι αποφασίσει δικαιοσύνη με όλα όσα είπαμε για τις ευθύνες των πολιτικών προσώπων και σε επίπεδο διαχειριστικό πρέπει αυτό το πράγμα να σταματήσει και με την απόφαση που ελήφθη αυτό το πράγμα δεν μπορεί να συνεχίσει να γίνεται και δεν θα γίνεται από εδώ και στο εξής.
Λ.Κ: Να περάσουμε σε ένα άλλο ζήτημα που κακά τα ψέματα ας είμαστε ρεαλιστές αξιότιμε εκπρόσωπε είναι στην ουσία θηλιά στο λαιμό των νέων ανθρώπων και μιλώ φυσικά για το ζήτημα της στέγασης. Οι εποχές των παχιών αγελάδων πέρασαν ανεπιστρεπτί. Οι νέοι πλέον μοχθούν καθημερινά. Κάνει μια προσπάθεια η κυβέρνηση με συνεχείς αυξήσεις στον κατώτατο μισθό με προγράμματα όπως το σπίτι μου, το σπίτι μου 2 ωστόσο βλέπουμε ότι και πάλι το ζήτημα της στέγασης είναι στο μπροστινό μέρος της συζήτησης, στο μπροστινό μέρος του μυαλού του κάθε νέου. Θεωρείτε ότι πρέπει να παρθούν και άλλα μέτρα; Και αν αυτά τα μέτρα, εφόσον δεν επαρκούν, μπορούμε να μιλάμε και για μια πολιτική αποτυχία εντός εισαγωγικών;
Π.Μ: Το μεγάλο πρόβλημα το οποίο το βλέπουμε και το πληρώνει περισσότερο η δική μας γενιά και η νεότερη γενιά από εμάς είναι ότι η Ελλάδα με ευθύνη συγκεκριμένων πολιτικών δυνάμεων, είναι μια νοοτροπία που ξεκίνησε την δεκαετία του 80 και δυστυχώς την υπηρετήσαν και άλλα κόμματα και κάποιες περιόδους όλα τα κόμματα τα επόμενα χρόνια με κάποιες εξαιρέσεις φωτεινές κάποιων διακυβερνήσεων μόνο, οι εξαιρέσεις είναι μόνο από το δικό μας πολιτικό χώρο η Ελλάδα ζούσε πάνω από τις δυνάμεις της. Αποτέλεσμα αυτού ήταν να την πληρώσουν οι γενιές οι οποίες τώρα είναι στα 20, στα 30, στα 40 και βέβαια και οι μεγαλύτεροι από εμάς οι γονείς μας, οι παππούδες μας, οι γιαγιάδες μας που είδαν ξαφνικά τους κόπους μιας ζωής να κόβονται. Η Ελλάδα γι’ αυτό χρεοκόπησε, γιατί βρέθηκε σε ένα σημείο να μην μπορεί να διαχειριστεί τα υπέρογκα χρέη και τα υπερβολικά πρωτογενή ελλείματα.
Από εκεί πέρα πάμε στο σήμερα. Η Ελλάδα τα τελευταία 6 χρόνια με επί των ημερών της κυβέρνησης του Κυριάκου Μητσοτάκη έχει καταφέρει και έχει καλύψει ένα μεγάλο μέρος από την πολύ μεγάλη απόσταση που υπήρχε και ακόμα υπάρχει, αλλά έχει μικρύνει από την Ευρώπη έως προς το πραγματικό διαθέσιμο εισόδημα. Τι είναι το πραγματικό διαθέσιμο εισόδημα; Αυτό το οποίο έχει κάποιος στα χέρια του αν αφαιρεθούν τα έξοδα διαβίωσης. Εκεί η Ελλάδα βρέθηκε στο τρίτο υπόγειο, όχι στο μηδέν, στο πολύ κάτω από το μηδέν και γιατί βρέθηκε εκεί; Γιατί συνέβησαν όσα συνέβησαν τα προηγούμενα χρόνια, ακολούθησε μία επίπονη κρίση με πολύ δύσκολα μέτρα για την κοινωνία και ειδικά για τους ανθρώπους οι οποίοι ήταν ήδη δύσκολα και έφτασε στο τρίτο υπόγειο. Ήρθε όλη αυτή η διαχείριση που έγινε από τον ΣΥΡΙΖΑ πριν από δέκα χρόνια φτάσαμε στη χρεοκοπία. Η Ελλάδα ήταν μια χώρα που είχε κλειστές τράπεζες, δεν θυμάμαι άλλες χώρες στην Ευρώπη να ζουν για τόσους μήνες ειδικά αυτή την κατάσταση και πέρασαν έξι χρόνια και τι έχουμε καταφέρει; Είμαστε μια από τις πρώτες χώρες στην Ευρώπη σε ρυθμό αύξησης του πραγματικού ατομικού εισοδήματος, αυτό δηλαδή για το οποίο μιλάμε, έχοντας μειώσει σημαντικά την απόσταση από την Ευρώπη.
Είμαστε η πρώτη χώρα στην Ευρώπη σταθερά για πάρα πολλά χρόνια που μειώνει την ανεργία. Σε ρυθμό δηλαδή μείωσης της ανεργίας έχουμε τη χαμηλότερη ανεργία αυτή τη στιγμή των τελευταίων 17 ετών. Δεν είναι λίγο πράγμα και οι δουλειές αυτές οι οποίες δημιουργούνται έχουν σε σχέση με το 19 σαφέστερα ανώτερους μισθούς, κατά 30% πάνω ο μέσος μισθός είναι αυτή τη στιγμή. Το ξαναλέω, έχουμε βρεθεί από το 3ο υπόγειο στο 3ο 4ο όροφο μιας πολυκατοίκιας που έχει 7-8 όροφους, δεν έχουμε φτάσει στην κορυφή, δεν έχουμε φτάσει εκεί που θέλουμε, έχουμε πάρα πολύ δρόμο ακόμα να διανύσουμε, όμως δεν πρέπει ούτε να πανηγυρίσουμε προφανώς γιατί υπάρχουν πολλές δυσκολίες, δεν πρέπει όμως ούτε να μηδενίζουμε αυτή την επιτυχία. Για μένα αυτό που πρέπει να κάνουμε είναι να παίρνουμε όσο δυνατόν περισσότερα μέτρα υπέρ της μεσαίας τάξης, αυτών που για πολλά χρόνια έλεγαν νοικοκυραίους, των νέων και των μεγαλύτερων οι οποίοι κάθε μήνα πληρώνουν φόρους, πληρώνουν εισφορές, πληρώνουν όλες τις υποχρεώσεις των ελεύθερων επαγγελματιών, των ιδιωτικών υπαλλήλων, των δημοσίων υπαλλήλων, των συνταξιούχων. Πώς συμβαίνει αυτό; Με φοροελαφρύνσεις όσο το δυνατόν περισσότερες φοροελαφρύνσεις. Έχουμε μειώσει 72 άμεσους και άμεσους φόρους δεν αρκεί. Αλλά είμαστε η κυβέρνηση που έχει κάνει τις περισσότερες μειώσεις φόρων, πρέπει να κάνουμε κι άλλες.
Έρχεται μια ΔΕΘ όπου θα έχουμε θεωρώ σημαντικές ανακοινώσεις για αυτές τις κατηγορίες πολιτών. Πρέπει να στηρίξουμε πολύ την οικογένεια. Αυτή τη στιγμή μια οικογένεια ακόμα και με ένα παιδί, πολλώ δε μάλλον με δύο και με τρία ή και περισσότερα παιδιά τα βγάζει πολύ πιο δύσκολα πέρα. Πήραμε σημαντικά μέτρα για τη στήριξη της μητρότητας. Μία νέα μαμά πλέον δεν την αφήνει το κράτος στο περιθώριο. Παίρνει για εννιά μήνες τον κατώτατο μισθό και αγρότισσα και ελεύθερη επαγγελματίας. Υπάρχει το επίδομα παιδιού. Υπάρχει αυξημένο επίδομα στέγασης για έναν φοιτητή. Χρειάζονται βοήθεια οικογένειες και χρειάζονται βοήθεια και άνθρωποι που θέλουν να κάνουν μια οικογένεια και είναι πολύ πιο δύσκολο μην κοροϊδευόμαστε αυτή τη στιγμή ο μέσος τριαντάρης και σαραντάρης για να ανοίξει ένα σπίτι δυσκολεύεται δέκα και είκοσι φορές παραπάνω από ότι η γενιά των γονιών μας.
Να λέμε την αλήθεια… Έχουμε κάνει πράγματα και πρέπει να κάνουμε πολλά περισσότερα. Δεν υπάρχουν λεφτόδεντρα και όσα χρόνια φύτρωσαν λεφτόδεντρα στην Ελλάδα, μας κόστισαν εκατό φορές παραπάνω. Δηλαδή μπορεί να δημιουργήσαμε λεφτά, να δώσαμε λεφτά ως χώρα οι προηγούμενοι από εμάς, οι πολύ προηγούμενοι από εμάς, εννοώ ηλικιακά, αλλά τα πληρώσαμε εμείς με τόκο πολύ μεγάλο ποσοστό. Τα βρήκαμε μπροστά μας. Αυτοί οι περίπου 700.000 Έλληνες που φύγαν στο εξωτερικό, έφυγαν κατά κανόνα γιατί δεν μπορούσε να τους αντέξει μία χώρα η οποία έκανε πολιτική στις πλάτες τους, στις πλάτες των νέων παιδιών. Έτσι, θυσιάστηκαν κόποι των μεγαλύτερων από εμάς. Τα λεφτά τα οποία στερήθηκαν οι συνταξιούχοι είναι λεφτά τα οποία τα πλήρωσαν και δεν μπορούσαν κάποιες κυβερνήσεις να κάνουν καλό κουμάντο που λέμε καλή διαχείριση. Αυτό συμβαίνει. Άρα όχι για εμάς δεν υπάρχουν λεφτόδετρα. Τι προσπαθούμε να κάνουμε; Να αυξάνουμε τα έσοδα του κράτους. Με τρεις τρόπους αυξάνεις τα έσοδα του κράτους: Πρώτον όταν έχεις ανάπτυξη, όταν δηλαδή μεγαλώνει η πίτα έρχονται επιχειρήσεις, επενδύουν. Δεύτερος τρόπος είναι όταν δημιουργείς θέσεις εργασίας. Το δεύτερο είναι το αποτέλεσμα του πρώτου όταν κάποιος βρίσκει δουλειά. Έχουν βρει δουλειά 500 χιλιάδες άνθρωποι στη χώρα μας. Τότε σταματάει να πληρώνεται από το κράτος με το επίδομα ανεργίας και πληρώνει στο κράτος με τη δουλειά του φόρους και εισφορές, όχι αυξημένους. Άρα ήδη κερδίζει παραπάνω το κράτος και κερδίζει και ο εργαζόμενος. Και ο τρίτος τρόπος είναι η αντιμετώπιση της φοροδιαφύγησης. Για πρώτη φορά αυτό συμβαίνει στην Ελλάδα. Άρα εισπράττει το κράτος παραπάνω έσοδα χωρίς να βάζει παραπάνω φόρους και αυτά τα επιστρέφει με τη μεγαλύτερη δυνατή ταχύτητα σε αυτούς που τα έχουν στερηθεί.
