Στα γραφεία της Politis Group βρέθηκε ο κυβερνητικός εκπρόσωπος, υφυπουργός παρά των πρωθυπουργώ κ. Παύλος Μαρινάκης, όντας καλεσμένος του Δ/ντη ΜΜΕ Τοπικής Αυτοδιοίκησης του Ομίλου κ. Λάμπρου Κατσαρού, στην εκπομπή η «Ώρα του Πολίτη».
Ο κ. Μαρινάκης σχολίασε ζητήματα επικαιρότητας που αφορούν το διεθνές πεδίο καθώς και αυτά του εσωτερικού. Μάλιστα δεν δίστασε να πάρει θέση και για το «καυτό» ζήτημα των τελευταίων ημερών που αφορά τον ΟΠΕΚΕΠΕ ενώ τόνισε ότι πρέπει να παρθούν περισσότερα μέτρα για τη μεσαία τάξη.
Στο επίκεντρο της συζήτησης τέθηκαν και τα οικονομικά προβλήματα που αντιμετωπίζει καθημερινά η νέα γενιά καθώς και το στεγαστικό ζήτημα που τους ταλανίζει καθημερινά. Ο κ. Μαρινάκης ήταν κατηγορηματικός. «Να πάρουμε περισσσότερα μέτρα για τη μεσαία τάξη» τόνισε ο κυβερνητικός εκπρόσωπος μιλώντας στην «Ώρα του Πολίτη». Επιπροσθέτως ο κυβερνητικός εκπρόσωπος τόνισε ότι η μάχη για τους 14 δήμους του Βορείου Τομέα είναι ότι πιο σημαντικό έχει κάνει και θα κάνει στη ζωή του πολιτικά.
Παύλος Μαρινάκης: Αναλυτικά η συνέντευξη του κυβερνητικού εκπροσώπου
Λ.Κ: Στο πλαίσιο της ανάπτυξης, αξιότιμε εκπρόσωπε, είναι και η στροφή προς τα ιδιωτικά πανεπιστήμια; Κατά πόσο η κυβέρνηση μπορεί να διασφαλίσει ότι τα ιδιωτικά πανεπιστήμια θα είναι όχι μόνο για τους γόνους των εύπορων οικογενειών αλλά και για τα παιδιά του απλού, του μεροκαματιάρη, του βιοπαλαιστή, του ανθρώπου που μάχεται στην καθημερινή του ζωή.
Π.Μ: Πιστεύω ότι τα μη κρατικά πανεπιστήμια σε επίπεδο παραρτημάτων, μακάρι να αναθεωρηθεί και το άρθρο 16, και να έχουμε συνολικά δυνατότητα ίδρυσης μη κρατικών πανεπιστήμιων στη χώρα, είναι μία από τις μεγαλύτερες τομές της μεταπολιτευτικής Ελλάδας. Θα έπρεπε να μην πανηγυρίζουμε τόσο πολύ, γιατί θα έπρεπε να είναι μία αυτονόητη μεταρρύθμιση που να έχει γίνει πριν από 10, 20, 30 χρόνια σε αυτή τη χώρα. Αλλά δυστυχώς μείναμε, εν έτει 2025, είχαμε μείνει εξαίρεση εμείς και η Κούβα. Τα μη κρατικά πανεπιστήμια είναι σημαντικά πρώτον για τα νέα παιδιά, γιατί αυτή τη στιγμή η Ελλάδα έχει τους περισσότερους φοιτητές στο εξωτερικό, Έλληνες φοιτητές στο εξωτερικό, και σε απόλυτο αριθμό είναι περισσότεροι από την Πορτογαλία, από την Ισπανία, ακόμα δηλαδή και από χώρες με μεγαλύτερο πληθυσμό. Αυτό κάτι λέει.
Και τι λέει, ότι δεν έχουν αυτή τη δυνατότητα τα παιδιά αυτά να σπουδάσουν στη χώρα τους. Αυτή τη στιγμή, με βάση τις αιτήσεις που έχουν γίνει από 13 πανεπιστήμια, μένει να εγκριθούν μέχρι τέλος Ιουλίου, θα δούμε, είναι οι πιο αύστηρες προϋποθέσεις που έχουν τεθεί, και από ανώτατη αρχή, θα γίνει αυτή η αξιολόγηση. Αυτά τα πανεπιστήμια, τα οποία τέσσερα από αυτά είναι πάνω από τα ελληνικά πανεπιστήμια σε αξιολόγηση, και τα υπόλοιπα είναι στο μέσο όρο όλων των ελληνικών δημόσιων πανεπιστημίων, αν γίνουν δεκτές αυτές οι αιτήσεις, με βάση τους υπολογισμούς, μόνο το πρώτο έτος θα μπουν στα μη κρατικά, την πρώτη φορά δηλαδή, την πρώτη χρονιά, μόνο για ένα έτος 6.000 νέοι άνθρωποι.
Κάντε το αυτό επί τέσσερα, που είναι κάποιες σχολές τετραετούς φύτισης, επί πέντε, επί έξι, για να καταλάβετε τι θα συμβεί στη χώρα. Άρα το πρώτο είναι, ότι μπορεί πλέον ένα νέο παιδί, αν δεν θέλει να πάει, ή δεν καταφέρει να μπει σε ένα δημόσιο πανεπιστήμιο, να μην ξενιτευτεί. Να έχει την επιλογή του να μείνει στη χώρα του.
Πόσο σημαντικό αυτό είναι οικονομικά για μια οικογένεια; Το δεύτερο και πιο σημαντικό. Δηλαδή, το ίδιο κόστος είναι να σπουδάσεις σε ένα μη κρατικό πανεπιστήμιο ιδιωτικό στο εξωτερικό, ή το ίδιο να σπουδάσεις στη χώρα σου. Πολύ λιγότερα λεφτά, για μια οικογένεια που είναι μεσαία οικογένεια. Και δεν έχει τη δυνατότητα να στείλει το παιδί της στην Αμερική, ή σε μια άλλη χώρα της Ευρώπης, ή οπουδήποτε τέλος πάντων θέλει. Αλλά να μείνει στην Ελλάδα. Και όχι μόνο στην Αθήνα, και σε άλλες πόλεις που υπάρχουν σχετικές αιτήσεις, όπως είναι η Θεσσαλονίκη. Το τρίτο είναι οικονομικό για τη χώρα. Υπολογίζονται σε βάθος πενταετίας 10 δισ. έσοδα. Επενδύσεις. Και το τέταρτο, που για μένα είναι επίσης πολύ σημαντικό, είναι οι θέσεις εργασίας.
Δεκάδες χιλιάδες θέσεις εργασίας, οι οποίες θα δημιουργηθούν από τη λειτουργία των μη κρατικών πανεπιστημίων, σε βάθος πενταετίας. Θέσεις ακαδημαϊκών, θέσεις διοικητικών υπαλλήλων. Αντιλαμβάνεστε ότι όλο αυτό μόνο καλό θα κάνει για την οικονομία. Ας κάνει κάποιος ένα ταξίδι στην Κύπρο ή ας μιλήσει με έναν από τους φίλους μας στην Κύπρο, για να καταλάβει τι συνέβη στην Κύπρο. Και εδώ κλείνω την απάντησή μου με κάτι το οποίο έχει μεγάλη αξία. Ως απόφοιτος δημόσιου πανεπιστημίου, είμαι πολύ περήφανος γι’ αυτό, απόφοιτος νομικής θράκης, νομική Κομοτηνής, μου το είπαν και στην Κύπρο που πήγα και είναι και κάτι το οποίο συμβαίνει σε όλο τον κόσμο, όπου έχουν ξεκινήσει να λειτουργούν μη κρατικά πανεπιστημία, αυτό έχει αποβεί πολύ σημαντικά θετικό για τα κρατικά, για τα δημόσια πανεπιστήμια. Δημιουργείται ανταγωνισμός. Η κυβέρνηση Μητσοτάκη έχει αυξήσει τη χρηματοδότηση στα δημόσια πανεπιστήμια. Έχουμε φτάσει να έχουμε 50% παραπάνω χρηματοδότηση στα δημόσια πανεπιστήμια και θα πω και κάτι. Μας έλεγαν προ ημερών στην Βουλή, ειρωνικά τα κόμματα της αντιπολίτευσης, μέχρι και το ΠΑΣΟΚ που έκανε μια πολύ μεγάλη κυβίστηση και το 2005-2006 με το Άρθρο 16 και δυστυχώς τώρα με τα παραρτήματα ξένων ΑΕΙ, όταν έρθει λέει το Χάρβαρντ, το Γέιλ στην Ελλάδα να μας φωνάξετε. Ας τους πει κάποιοι ότι τα μεγαλύτερα πανεπιστήμια συμπεριλαμβανωμένων και πολλών που αναφέρουν, ήδη συμπράττουν με τα ελληνικά δημόσια πανεπιστήμια. Άρα έχουν έρθει στην Ελλάδα αυτά τα πανεπιστήμια. Και αν ήταν τριτοκοσμική κατάσταση στην τριτοβάθμια εκπαίδευση όπως περιγράφει η αντιπολίτευση δεν νομίζω ότι θα ερχόντουσαν τα κορυφαία πανεπιστήμια του κόσμου να συμπράξουν με τα ελληνικά δημόσια πανεπιστήμια.
Λ.Κ: Μιλήσατε για τους νέους και εδώ θέλω να σταθούμε. Στην αποστροφή, να το βαφτίσουμε, που έχουν οι νέοι πλέον όχι μόνο στη διαδικασία κάλπης αλλά γενικότερα στην πολιτική σκηνή του τόπου. Πώς μπορούν οι νέοι να ξαναγυρίσουν πάλι στην έντονη ανασχόληση με τα κοινά;
Π.Μ: Είναι ό,τι πιο σημαντικό. Νομίζω καταρχάς ότι είναι κάτι το οποίο πρέπει να το πάρουν απόφαση με ό,τι πιστεύει ο καθένας γιατί όταν δεν συμμετέχεις εσύ στη λήψη αποφάσεων, αποφασίζουν άλλοι για σένα. Άρα το πρώτο και κυριότερο πρόβλημα είναι να συμμετέχουν με την ψήφο τους. Εγώ δεν πιστεύω ότι η νέα γενιά. Είναι μια γενιά η οποία τα έχει αφήσει όλα στην άκρη και αδιαφορεί. Το αντίθετο. Σίγουρα υπάρχουν κάποιες μειοψηφίες οι οποίες φωνάζουν και ακούγονται λίγο παραπάνω. Αυτοί οι οποίοι το μόνο που ξέρουν να κάνουν είναι να δημιουργούν εντάσεις, να κάνουν καταλήψεις ή πορείες χωρίς αιτήματα. Τους ξέρω από μικρός. Τους έχω ζήσει κι εγώ. Αυτοί δεν είναι οι περισσότεροι. Είναι οι πιο φωνακλάδες. Αυτοί που ακούγονται παραπάνω. Περισσότεροι είναι αυτοί που θέλουν μια καλύτερη ζωή. Και θέλουν λύσεις.
Πρώτον λοιπόν δική μας δουλειά είναι να δείξουμε το παράδειγμα. Ότι εμείς προσπαθούμε να δώσουμε λύσεις.
Δεύτερον είναι τα κόμματα να δίνουν παραδείγματα χρησιμοποίησης νέων ανθρώπων στην παραδιαμόρφωση πολιτικής. Και με το να είναι υποψήφιοι για βουλευτές άρα στην νομοθετική εξουσία. Και με το να λαμβάνουν θέσεις ευθύνης σε νεότερες ηλικίες, όπως συμβαίνει σε άλλες χώρες στην εκτελεστική εξουσία. Ο κ. Μητσοτάκης είναι η εξαίρεση στον κανόνα στη μεταπολιτευτική Ελλάδα. Είναι από τους πρώτους πρωθυπουργούς που δίνει ευκαιρία σε όλα τα επίπεδα και σε κομματικό και σε κυβερνητικό επίπεδο σε νέα παιδιά. Από εκεί πέρα όμως το να είσαι νέος δεν σημαίνει ότι είσαι απαραιτήτως και νέος σε ιδέες. Η ηλικία είναι ένα πράγμα. Οι ικανότητες ή η φρεσκάδα στις ιδέες και στα μυαλά είναι ένα άλλο πράγμα. Εκεί κρίνεσαι καθημερινά.
Το τρίτο νομίζω που χρειάζεται είναι με όλες μας τις δυνάμεις όταν μιλάμε για ό,τι μιλάμε είναι να μιλάμε όπως μιλάμε μεταξύ μας κανονικά εκτός κάμερας να μιλάμε και δημόσια. Να αποβάλουμε τον ξύλινο λόγο να έχουμε να πούμε κάτι στον κόσμο δηλαδή εμπειρίες ζωής, τα ένσημά μας, τη ζωή μας όσο πιο πολλούς κανονικούς ανθρώπους εντός εισαγωγικών βλέπει ο κόσμος τόσο πιο κοντά έρχεται και το ανάποδο. Όταν βλέπει ανθρώπους αποκομμένους οι οποίοι μιλάνε σαν ουφό, αν μου επιτρέπετε την έκφραση, τότε κλείνει τη τηλεόραση, αλλάζει κανάλι. Χρειάζονται περισσότεροι νέοι στην πολιτική, χρειάζεται να ανέβει το επίπεδο στο κοινοβούλιο. Δεν σας το κρύβω ότι κάθε φορά που συμμετέχω σε μία διαδικασία από ένα μεγάλο μέρος της αντιπολίτευσης θλίβομαι, από το επίπεδο της αντιπολίτευσης, και ειδικά από συγκεκριμένα κόμματα που αντιμετωπίζουν το κοινοβούλιο σαν ένα δικό τους γήπεδο που θέλουν να δημιουργήσουν εντάσεις για να αποπροσανατολίσουν τη συζήτηση. Άρα ο μόνος τρόπος, δημοκρατία έχουμε, είναι να πείσουμε σοβαρούς ανθρώπους να βγουν μπροστά, άνθρωποι με ένσημα από όλα τα κόμματα και να σταματήσει αυτή η κατρακύλα στην εκπροσώπησή μας στο ελληνικό κοινοβούλιο από άλλα κόμματα.
Λ.Κ: Να περάσουμε και στα ζητήματα της Νέας Δημοκρατίας; Βρισκόμαστε εν εξελίξει μίας διαδικασίας όπου η κυβέρνηση κρίνεται και ακολουθούν και οι επόμενες εκλογές. Ποια είναι τα πιο σημαντικά στοιχήματα που έχει βάλει η κυβέρνηση;
Π.Μ: Το πρώτο είναι αυτό που συζητήσαμε. Να μειωθεί ακόμα περισσότερο η απόστασή μας με την Ευρώπη στο πραγματικό διαθέσιμο εισόδημα. Να το πούμε πάρα πολύ απλά. Για μένα ο βασικός στόχος αυτής της κυβέρνησης και μεγάλο μέρος στο οποίο πρέπει να το πετύχουμε όσο γίνεται και αυτά τα δύο χρόνια που μένουν στη δεύτερη τετραετία, μακάρι να πάνε όλα καλά και να έχουμε αλλη μία να το καταφέρουμε, είναι να σταματήσουν να πιστεύουν οι νεότερες γενιές ότι θα ζήσουν χειρότερα από τις προηγούμενες. Αυτό το συναίσθημα που επικρατεί για περίπου τουλάχιστον 15 χρόνια στη χώρα πρέπει να αντιστραφεί. Και αυτό αντιστρέφεται όπως σας είπα, δημιουργώντας παραπάνω έσοδα από την πολιτική σου και επιστρέφοντάς τα κυρίως με φοροαπαλλαγές, κυρίως στη μεσαία τάξη και στους πολίτες που έχουν μεγαλύτερη ανάγκη. Αυτό είναι το πρώτο και κυριότερο. Γιατί αν δεν έχει κάποιος εξασφαλίσει τα βασικά δεν μπορεί να σκεφτεί τα υπόλοιπα.
Το δεύτερο είναι να προχωρήσουμε και άλλες μεγάλες αλλαγές όπως είναι τα μη κρατικά πανεπιστήμια. Τέτοιες εμβληματικές κινήσεις όπως είναι η αναθεώρηση το άρθρο 86. Να σπάσουμε όλα τα δεσμά. Όλα όσα μπορεί να σκεφτόμασταν τα προηγούμενα χρόνια. Η άρση της μονιμότητας. Μου έρχονται έτσι πρόχειρα στο μυαλό. Τι λέγαμε πριν από 20 χρόνια όταν έκανε την κυβίστηση το ΠΑΣΟΚ; Δεν θα έχουμε ποτέ μη κρατικά πανεπιστήμια στη χώρα. Θα μείνουμε εξαίρεση. Και όμως τα καταφέραμε. Έτσι τώρα πρέπει να γίνει και πρέπει να ψηφίσουν και άλλα κόμματα. Με την άρση της μονιμότητας πρέπει να έρθει ας πούμε το ΠΑΣΟΚ να την ψηφίσει. Πρέπει κάποιος ο οποίος δεν κάνει καλά τη δουλειά του όπως θα κριθεί από τους αρμοδίους, όχι από μια κυβέρνηση να μπορεί και να χάνει τη δουλειά του. Όπως συμβαίνει στον ιδιωτικό τομέα. Πρέπει ο πολιτικός ο οποίος κατηγορείται για μια πράξη να μην αποφασίζεται αν θα πάει να δικαστεί ή όχι από τα κόμματα αλλά από ένα άλλο σώμα, το οποίο θα το συζητήσουμε ποιο είναι που δεν θα πλειοψηφούν τα κόμματα εκεί. Άρα το δεύτερο είναι να σπάσουμε δεσμά, να σπάσουμε ταμπού να καταφέρουμε να κάνουμε πράγματα σε λίγα χρόνια που δεν έγιναν σε ολόκληρες δεκαετίες.
Και το τρίτο είναι να επιβραβεύονται οι συνεπείς και να τιμωρούνται όπως πρέπει αυτοί οι οποίοι παραβαίνουν τον νόμο. Δηλαδή, το νομιμότητα παντού για μένα δεν είναι ένα δεξιό δόγμα. Είναι ένα αυτονόητο δόγμα που έλειπε πολύ από την Ελλάδα για ολόκληρες δεκαετίες. Οι πράξεις να έχουν συνέπειες. Σε ποινικό, πειθαρχικό επίπεδο. Έσπασες μια τζαμαρία σε ένα πανεπιστήμιο; Θα πληρώσεις. Απεδείχθη αμετάκλητα ότι πήγες να σκοτώσεις ένα φοιτητή ή κάποιον άλλο σε ένα πανεπιστήμιο; Δεν θα είσαι φοιτητής. Και αυτά όχι μόνο σε επίπεδο πανεπιστήμιων, παντού! Οι πράξεις να έχουν συνέπειες και να μην φοβόμαστε. Όπως κάναμε στα γήπεδα όπου εφαρμόστηκε ο έλεγχος εισόδων, κάμερες, να τα κάνουμε αυτά. Ο κόσμος πλέον δεν καταλαβαίνει στην πλειοψηφία του το πολιτικό κόστος.
Λ.Κ: Να περάσουμε στο χρίσμα που πήρατε από τον Πρωθυπουργό για την υποψηφιότητά σας στον Βόρειο τομέα. Έκεί όπου καλείστε να διαχειριστείτε 14 Δήμους της Αττικής. Κάθε Δήμος έχει τη δική του υπόσταση, έχει τα δικά του προβλήματα. Με πόσο αίσθημα ευθύνης σας γεμίζει η απόφαση που πήρε ο Πρωθυπουργός;
Π.Μ: Ναι, είναι απόφαση του Πρωθυπουργού να είμαι ένας εκ των υποψηφίων στα ψηφοδέλια της Νέας Δημοκρατίας. Το πρώτο που θέλω να πω είναι ότι για μένα είναι ό,τι πιο σημαντικό να καταφέρω να διεκδικήσω και να πετύχω, ελπίζω με την ψήφο των πολιτών, την είσοδό μου στο Κοινοβούλιο με σταυρό. Για μένα η πολιτική πριν και πάνω απ’ όλα πρέπει να καταλήγει στην άποψη των πολιτών.
Γι’ αυτό και σέβομαι πολύ τους αιρετούς περισσότερο από οποιοδήποτε άλλο. Ήταν τιμή μου μετά την πρόταση του Πρωθυπουργού που εξελέγην γραμματέας της Νέας Δημοκρατίας αλλά με τίμησαν τα μέλη της Πολιτικής Επιτροπής. Σε εκείνους πριν και πάνω απ’ όλα ήμουν υπόλογος. Έτσι τώρα λοιπόν θέλω να είμαι υπόλογος στους πολίτες του Βόρειου Τομέα. Για μένα λοιπόν αυτό είναι το πιο σημαντικό. Η μάχη για τους 14 δήμους του Βόρειου Τομέα είναι για μένα ό,τι σημαντικότερο έχω κάνει και θα κάνω στη ζωή μου πολιτικά. Είμαι ένας άνθρωπος που δεν είμαι επαγγελματίας πολιτικός ούτε πρόκειται να γίνω επαγγελματίας πολιτικός.
Έχω φτάσει μέχρι εδώ με την προσπάθεια που έχω κάνει μαζί με την οικογένειά μου ως μάχιμος δικηγόρος και θέλω να εκπροσωπήσω κάθε γυναίκα και κάθε άνδρα στο Βόρειο Τομέα των Αθηνών που έχει αντιμετωπίσει λιγότερες, περισσότερες, ή ίδιες δυσκολίες που έχουν αντιμετωπίσει όλοι οι φίλοι μου, η οικογένειά μου, εγώ κατά τη διάρκεια της ζωής μου.
Θέλω να βρεθώ σε κάθε δήμο. Εχω ήδη ξεκινήσει να το κάνω. Να μιλήσω με τους πολίτες είτε μας ψηφίζουν είτε όχι. Η αλήθεια είναι ότι με έχει βοηθήσει το γεγονός ότι ως πρόεδρος της ΟΝΝΕΔ και ως γραμματέας του κόμματος δεν άφησα ημέρα να πάει χαμένη και γύρισα όλη την Ελλάδα έχοντας κάνει φίλους πραγματικά σε όλη την Ελλάδα. Και στον βόρειο τομέα και θεωρώ ότι επειδή είναι, όπως σας είπα, το μεγαλύτερο πολιτικό στοίχημα για εμένα και θα δώσω όλο μου το είναι σε αυτή την προσπάθεια. Είμαι αισιόδοξος ότι με την αγάπη του κόσμου με την προϋπόθεση ο κόσμος αυτό να το αγκαλιάσει, δημοκρατία έχουμε, έχουμε μπροστά μας συναρπαστικές εκλογικές μάχες μαζί με τους υπόλοιπους συνυποψήφιους μας στον βόρειο τομέα.
Λ.Κ: Είπατε πριν από λίγα δευτερόλεπτα ότι θέλετε να μιλήσετε με τη γλώσσα της αλήθειας στον κόσμο των 14 δήμων. Με τη γλώσσα της αλήθειας μιλά και η ομάδα αλήθειας 13 χρόνια τώρα; Είχατε την χαρά να βρίσκεστε εκεί στην επέτειο των 13 χρόνων της ομάδας της αλήθειας. Η αντιπολίτευση εκτοξεύει πυρά εναντίον της κυβέρνησης λέγοντας ότι υπάρχει ένας παράνομος χρηματοδότης πίσω από όλη αυτή την ιστορία.Τελικά τι συμβαίνει;
Π.Μ: Κοιτάξτε να δείτε. Όλη αυτή η συζήτηση που ξέσπασε το προηγούμενο διάστημα με την ομάδα αλήθειας συμπυκνώνει πάρα πάρα πολλά τα οποία έχουμε ζήσει για πάρα πολλά χρόνια στην μεταπολιτιστική Ελλάδα. Δηλαδή καταρχάς το μένος με το οποίο αντιμετώπισε η αντιπολίτευση και κάποια μέσα την ομάδα αλήθειας είναι εντυπωσιακό.
Το πρώτο που θέλω να πω είναι ότι αυτό το οποίο τιμά την ομάδα αλήθειας τον Κώστα, τον Κίμωνα και τους συνεργάτες τους είναι ότι βγήκαν μπροστά με τα πρόσωπά τους. Πάρα πολύ μεγάλο πράγμα. Να βγαίνεις μπροστά με το ονοματεπώνυμο σου αποδεχόμενος ότι μπορεί κάποιος να σου κάνει μήνυση και αγωγή.
Το δεύτερο είναι ότι λένε την αλήθεια. Δηλαδή τι έκαναν; Αν εγώ σήμερα σε αυτή τη συνέντευξη έχω πει Α και στην επόμενη μου συνέντευξη πω Ω βγάζουν το Α και το Ω και εγώ προφανώς μετά είμαι έκθετος. Αυτό είναι που ενοχλεί την αντιπολίτευση. Δεν κάνανε μοντάζ ποτέ. Δεν τους έχει κατηγορήσει ποτέ κανείς ότι έβγαλαν κάτι το οποίο δεν το έχω πει. Ποτέ κανείς.
Το τρίτο πράγμα που έχουν είναι ότι έχουν θάρρος.
Και το τέταρτο πράγμα το οποίο έχουν είναι ταλέντο. Και αυτό το ταλέντο προφανώς το εκτίμησαν και οι ιδιωτικές εταιρείες και τους χρησιμοποίησαν για την επικοινωνία. Άντε τώρα να καταλάβει το επαγγελματικό κομματικό στέλεχος της Αριστεράς και της Κεντροαριστεράς, που νομίζει ότι η ενασχόληση με την πολιτική είναι δουλειά, ότι κάποιοι άνθρωποι και μάλιστα νέοι άνθρωποι που κάνουν καλά μία δουλειά που είναι η επικοινωνία, η παραγωγή βίντεο χρησιμοποιούν ιδιωτικές εταιρείες. Δεν το καταλαβαίνουν αυτό. Γιατί θεωρούν ότι είσαι σε μία εταιρεία άρα δεν μπορείς να έχεις και δική σου εταιρεία. Δεν πάει να σε παίρνει και μία άλλη εταιρεία. Βρέθηκα, λοιπόν, με πάρα πολύ μεγάλη χαρά στην εκδήλωση της Ομάδας Αλήθειας για να στείλω το μήνυμα καταρχάς ότι τιμώ τα παιδιά αυτά, τους θεωρώ φίλους μου, είμαστε σε ένα ίδιο ιδεολογικό χώρο και δεν το έχουν κρύψει και ποτέ… Και να είσαι και δεξιός και κεντροδεξιός και όχι αριστερός τέλος πάντων (16:04) και να υπερασπίζεις τις θέσεις σου. Δεν απαγορεύεται. Και θα βγούμε πολύ δυναμικά μπροστά για να κάνουμε ό,τι περνάει από το χέρι μας για να αναδείξουμε ότι το μεγαλύτερο ανέκδοτο της μεταπολιτευτικής Ελλάδας είναι το ηθικό πλεονέκτημα της αριστεράς. Χρειαζόμαστε πολλές ομάδες αλήθειας σε αυτή τη χώρα, δηλαδή πολλές ομάδες ανθρώπων που βγαίνουν μπροστά με το όνομά τους, χωρίς κουκούλα και υπερασπίζουν τις ιδέες τους. Όποιες είναι αυτές. Δεν βάζουμε εμείς περιορισμό όπως βάζουν κάποιοι άλλοι.
Λ.Κ: Το μεταναστευτικό αποτελεί ένα σημαντικό ζήτημα για την Ελληνική κυβέρνηση και στέκομαι στο μεταναστευτικό γιατί μου έκανε ιδιαίτερη εντύπωση το ξέσπασμα του Προέδρου της Πανελλήνιας Ένωσης Πληρωμάτων Ιδιωτικών και Επαγγελματιών Θαλαμηγών του κ. Γιώργου Βάλλη, ο οποίος είπε γιατί η Ρόδος και τα υπόλοιπα νησιά μας να ζουν αυτή την κατάσταση με τους μετανάστες, εν μέσω καλοκαιριού.Και μάλιστα το λέει ένας άνθρωπος ο οποίος έχει προβεί σε διασώσεις στη Σύμη, αν δεν κάνω λάθος.
Π.Μ: Εντάξει, το μεταναστευτικό αν κάνετε μια βόλτα στην Ευρώπη και ρωτήσετε συναδέλφους σας ή εκπροσώπους όλων των κομμάτων, μετά τα ζητήματα οικονομίας και ακρίβειας και πληθωρισμού είναι σταθερά το πρώτο ή το δεύτερο πρόβλημα ή μετά από τα οικονομικά ή και πρώτο πρόβλημα στη συντριπτική πλειότητα των ευρωπαϊκών κρατών.
Στην Ελλάδα έχουμε καταφέρει να είναι μικρότερο πρόβλημα σε σχέση με άλλα κράτη της Ευρώπης. Είναι προφανώς ζήτημα μεγάλο. Όμως, έχουμε την καλύτερη συγκριτικά με άλλες χώρες διαχείριση ως κράτος. Γιατί; Γιατί έχουμε θωρακίσει τα σύνορά μας, και τα χερσαία και τα θαλάσσια, τα έχουμε προστατεύσει. Έχουμε εκμηδενίσει τις ροές από τον Έβρο. Ο φράχτης έχει παίξει καταλυτικό ρόλο και έχουμε μειώσει στο ελάχιστο τις ροές στο Αιγαίο. Από εκεί και πέρα υπάρχει ένα ζήτημα νότια της Κρήτης. Είναι προφανές αυτό, το οποίο προσπαθούμε να αντιμετωπίσουμε με τον καλύτερο δυνατό τρόπο. Πώς αντιμετωπίζετε αυτό; Ο ένας τρόπος είναι να φυλάς τα σύνορά σου, σεβόμενος τα ανθρώπινα δικαιώματα. Ο δεύτερος τρόπος είναι να αλλάζεις το καθεστώς το οποίο ισχύει στη χώρα. Κάποτε οι αιτήσεις ασύλου δίνονταν σε τρία χρόνια. Τώρα δίνονται το πολύ σε τρεις μήνες ή δεν δίνονται και βέβαια με μια σειρά από πρωτοβουλίες που ελήφθησαν και ανακοινώθηκαν από τον Υπουργό Μετανάστευσης και Ασύλου στο τελευταίο Υπουργικό Συμβούλιο. Αλλάζει και το Status Quo σε τι σημαίνει παράνομος μετανάστης στη χώρα. Η μόνη του διέξοδος πέραν της φυλάκησης θα είναι η επιστροφή. Δεν θα υπάρχει καμία άλλη διέξοδος ούτε μάλιστα μετά την επταετία ένας παράνομος θα νομιμοποιείται. Αυτά είναι τα αντίθετα από τα pull factors τα οποία έπρεπε να δημιουργήσουμε ώστε να είναι εντελώς αποτρεπτικό για κάποιον να έρχεται παράνομα στη χώρα. Δεν μιλάμε για ένα πρόσφυγα, δεν μιλάμε για ένα νόμιμο μετανάστη όπως για παράδειγμα είναι όσοι έρχονται την Τουρκία με νόμιμες βίζες για να κάνουν διακόπες στην χώρα.
*** Η συνέντευξη πραγματοποιήθηκε πριν τη δήλωση του πρωθυπουργού της χώρας κ. Κυριάκου Μητσοτάκη στη Σύνοδο Κορυφής της Ε.Ε. στις Βρυξέλλες.
Λ.Κ: Είμαστε τόση ώρα ο ένας απέναντι στον άλλον και μου αποπνέετε πραγματικά μία ηρεμία στη συζήτησή μας. Στην πολιτική υπάρχουν θεωρώ κόκκινες γραμμές για εσάς. Στην προσωπική σας ζωή έχετε βάλει ποτέ κόκκινες γραμμές;
Π.Μ: Νομίζω ότι αυτό το οποίο δεν μπορεί κανείς να ανεχτεί και γι’ αυτό και δεν το κάνω εναντίον των άλλων, είναι οι προσωπικές επιθέσεις και ειδικά σε συγγενείς πολιτικών αντιπάλων. Αυτό είναι για μένα η απόλυτη κόκκινη γραμμή. Είμαι ένας άνθρωπος που αν κάποιος με βοηθήσει θα κοιτάξω να το ανταποδώσω επί δέκα, επί εκατό, επί χίλια.
Αντίστοιχα αν κάποιος με πειράξει, και ειδικά με συκοφαντήσει, ή πολύ παραπάνω τα δικά μου αγαπημένα πρόσωπα δηλαδή πει κάτι το οποίο τους ενοχλήσει, τους πειράξει, τους πληγώσει δεν θα το ξεχάσω ποτέ. Γιατί δεν πρέπει να το ξεχνάμε ποτέ αυτό γι’ αυτό και είμαι πολύ ευαίσθητος όπως θα έχετε δει κάθε φορά όταν βλέπω ότι υπάρχουν επιθέσεις.
Δηλαδή δεν έχω πρόβλημα να μας πούνε ότι είμαστε μια κακιά κυβέρνηση ότι θεωρούν τελοσπάντων ότι αποτύχαμε στο ένα ζήτημα, αποτύχαμε στο άλλο. Εμείς θα πούμε το αντίθετο και θα γίνει κουβέντα. Όταν ξεκινάμε τις προσωπικές επιθέσεις τότε ξεφεύγει η κατάσταση. Δυστυχώς έχουμε ζήσει πολλές προσωπικές επιθέσεις στη χώρα.
Ο Πρωθυπουργός έχει δεχθεί πολλές προσωπικές επιθέσεις και η οικογένειά του. Αυτό είναι μια πληγή πραγματικά για τη Δημοκρατία και πρέπει να δίνουμε μάχες σε όλα τα επίπεδα και μάλιστα όταν βλέπουμε ότι αυτά ξεφεύγουν τις πολιτικές αντιπαράθεσεις να μην διστάζουμε να προσφεύγουμε στη δικαιοσύνη όταν δεχόμαστε απειλές. Το λέω και για τους νεότερους που μπαίνουν στην πολιτική και για τους ανθρώπους που μπορούν να φοβούνται γιατί οι περισσότεροι από αυτούς που κυρίως ανώνυμα βρίζουν και απειλούν είναι θρασύδειλοι.